یک پرسش اساسی : حفظ غرور ملی یا رفع نگرانی غرب؟
دکتر موسی نجفی:
در خبر ها خواندیم که وزیر محترم خارجه به کشور فرانسه رفته ( برای شرکت در نشست خلع سلاح شیمیایی ) ولی با وزیر خارجه آن دیار دیدار کرده و خروجی رسمی این سفر هم بیانیه وزارت خارجه فرانسه است که بعد از دیدار منتشر شده و اظهار می دارد که: «وزیر بار دیگر نگرانی شدید فرانسه و شرکایش را در خصوص برنامه هستهای ایران تکرار کرد. او از ایران خواست که بدون تأخیر به رعایت تعهدات پادمانی خود بازگردد و همکاری کامل با آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) داشته باشد.
هر چند این دیدارها در عرف بین الملل امری عادی تلقی گردد ولی در این باره توجه به دو نکته ضروری است :
اول : در حالی که فرانسه بعد از فعال کردن اسنپ بک و اخیرا فعالیت برای صدور قطعنامه در آژانس علیه ایران را در کارنامه خود دارد ؛ از کجا باید بفهمد که این رفتار خضمانه اش مورد نفرت ایرانیان بوده و یا روزی سیاست هایش مستحق تلافی کردن متقابل ایران است ؟!
دوم : مگر الان قرن ۱۹ و عصر استعمارگری فرانسه و اروپایی هاست که کشورها برای رفع و رجوع مسایل شان باید در سطوح بالای وزارتی رهسپار پاریس و لندن شوند ؟ اگر مسئله شرکت در نشست سلاح شیمیایی باشد چرا همیشه طرف ایرانی باید خدمت قدرت اروپایی برسد! این در حالی است که فرانسه در جنگ اخیر کاملا در اردوگاه رژیم صهیونیستی فعال بوده و کشوری متخاصم محسوب میشود.
آقایان وزارت خارجه و زبان دنیا فهم! برای حفظ غرور ملی هم که باشد یکبار هم که شده “اخم دیپلماتیک” را به جای “لبخند دیپلماتیک” به این “خود مطلق انگارهای متوهم غربی” نشان دهید ؛ و یا از سلاح دیپلماسی و حضور در مجامع بین الملل استفاده کنید ولی دیدارهای صمیمی در این سطح را (که انگار هیج اتفاقی خاصی نیفتاده و این همه خیانت طرف فرانسوی یا مربوط به ایران نبوده و یا در زمان فعلی رخ نداده است ! ) کمی با ملغمه غیرت اسلامی و غرور ایرانی همراه کرده تا عزتمندانه در تراز این انقلاب و کشور ظاهر شده و به طرف غربی بخصوص آمریکا و فرانسه و انگلیس با ادبیاتی عزتمندانه و نه دو پهلو تفهیم کنید که مدتهاست که شما مرکز عالم نبوده و نیستید و ایران هم نه آن گربه دست آموز و ملوس به خواب رفته دوره پهلوی بلکه به مثابه شیر تنومندی است که نزدیک شدن به آن سخت دلهره آور و خطرناک است . دیپلماسی صدای یک ملت است عقلای عالم تفاوت صدای غرش شیر را از سایر صداها تشخیص می دهند.